Pojęcie edukacji definiowane jest na różne sposoby. W słowniku języka polskiego edukacja rozumiana jest jako „uczenie kogoś zwłaszcza długotrwale i objęte programem” . Pojęcie edukacji jest scharakteryzowane bardzo ogólnie.
Natomiast w encyklopedii multimedialnej prezentuje, że edukacja to „pojęcie szerokie - oznacza wychowanie jako kształcenie człowieka (przede wszystkim dziecka do osiągnięcia dorosłości). Obejmuje aspekty: intelektualny, psychologiczny, moralny. Celami edukacji są: uczenie przystosowania do życia w społeczeństwie, kształtowanie wolnego i osobistego sądu” .
Znacznie bardziej obszerne wyjaśnienie znajdziemy w reformie systemu edukacji. Zagadnienie podaje, że „edukacja to realizacja programu ewolucji istoty ludzkiej w toku całego życia z myślą o integralnym rozwoju w zakresie umysłowym, fizycznym, afektywnym, moralnym, duchowym, proces obejmujący nie tylko przekazywanie wiedzy i umiejętności, szeroko pojętych wartości kultury, lecz także inspirowanie postawy twórczej, otwartej, samodzielności myślenia, zdolności do samokształcenia. To także sprzyjanie integracji jednostek z życiem kulturalnym, społecznym, ekonomicznym określonej wspólnoty, a tym samym przygotowanie rezerw ludzkich dla jej wzbogacania”

„Pod pojęciem edukacji europejskiej kryje się jeden z najważniejszych celów Wspólnoty – kształtowanie postaw tolerancji i otwartości na inne kultury i ludzi. Edukacja europejska jest jednak pojęciem wieloznacznym. Najczęściej utożsamia się ją z nauczaniem o historii Europy, funkcjonowaniu Unii Europejskiej, prawie wspólnotowym, prezentowaniu państw i poszczególnych kultur oraz ze zwracaniem szczególnej uwagi na analizę zysków i strat płynących z przystąpienia Polski do Unii Europejskiej. Często jednak rozszerza się ją o edukację obywatelską, związaną z przekazywaniem konkretnych sposobów myślenia o funkcjonowaniu w społeczeństwie i kształtowaniu postaw obywatelskich. Chodzi w pierwszym rzędzie o przygotowanie obywateli UE do świadomego korzystania z własnych praw i obowiązków. Należy wyróżnić przy tym dwa pojęcia:
- Edukację europejską – rozumianą jako przekazywanie wiadomości o Europie i UniiEuropejskiej oraz członkostwie w tej organizacji,
- Europejski wymiar nauczania – rozumiany jako zestaw pewnych treści programowych, które wzmacniają poczucie tożsamości europejskiej.
Z metodycznego punktu widzenia w edukacji europejskiej powinny znaleźć się cztery elementy:
•uczenie o Europie, czyli nauka historii kontynentu, rozwoju idei europejskich, eksponowanie kultury europejskiej jako rozwoju kultur narodowych;
•uczenie o integracji europejskiej, czyli ukazanie procesów integracyjnych w perspektywie historycznej, wiedza o instytucjach europejskich;
•„europejskie myślenie”, jako nauka o fundamentalnych wartościach i zasadach, na których oparta jest Europa, takich jak: wolność, demokracja, tolerancja, prawa człowieka, gospodarka rynkowa;
• „europejskie kompetencje”, charakteryzowane jako narzędzia niezbędne do funkcjonowania Europejczyka, wśród nich wyróżnić należy: znajomość języków obcych, korzystanie z technologii informatycznych.
Zadania w zakresie edukacji wynikające z członkostwa Polski w Unii Europejskiej dotyczą przede wszystkim szkolnictwa wyższego i przygotowania studentów i absolwentów do sprostania wymogom szeroko pojętego europejskiego rynku pracy. Nie ulega dziś wątpliwości, że system europejskiej edukacji akademickiej stoi przed dwojakiego rodzaju wyzwaniami: po pierwsze – przygotowania studentów do biegłego interpretowania zasad działania i mechanizmów państwa prawa i gospodarki rynkowej oraz po drugie – adaptacji wzorców europejskich do polskich warunków oraz aktywnego, innowacyjnego współtworzenia wspólnoty europejskiej. Pomysł uruchamiania studiów europejskich zrodził się w Europie Zachodniej w latach 50., w trakcie powoływania Wspólnot Europejskich (Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali, Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej oraz Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej). Tworzone i rozrastające się instytucje europejskie gwałtownie potrzebowały fachowych kadr zarządzających i administracyjnych. Postępujący proces integracji wymagał coraz większej ilości specjalistów w dziedzinie ekonomii i prawa europejskiego. Dlatego w pierwszej kolejności tworzone były studia podyplomowe. Miały one dostarczyć encyklopedycznej wiedzy o Europie, a więc były to studia interdyscyplinarne, z natury rzeczy powierzchowne. Obok omawiania prawa i zagadnień gospodarczych wiele uwagi poświęcano językom, historii, literaturze i sztuce. Drugi kierunek – zapoczątkowany przez utworzone Kolegium Europejskie (College of Europe) miał charakter zdecydowanie bardziej prointegracyjny. Podejmowano na tych studiach zagadnienia dotyczące prawa, w tym prawa europejskiego oraz administracji i gospodarki, natomiast problematykę historii najnowszej i zagadnień społecznych traktowano wyłącznie w sposób uzupełniający. Studia te przechodziły później ewolucję, często stając się studiami licencjackimi lub magisterskimi. Jak się wydaje, zdominowały one obecnie ofertę studiów europejskich, choć wiele uniwersytetów uruchomiło również studia o profilu politologicznym. W przygotowaniu oferty edukacyjnej studiów europeistycznych bardzo pomocne są Centra Dokumentacji Europejskiej (CDE). Centra te powoływane są na mocy porozumienia zawartego pomiędzy Komisją Europejską a placówkami edukacyjnymi prowadzącymi kursy na temat integracji europejskiej. CDE otrzymują regularnie i bezpłatnie komplety dokumentacji i publikacji wydawanych przez Wspólnoty Europejskie za pośrednictwem Office for Official Publications of the European Communities w Luksemburgu. Zadaniem Centrów Dokumentacji Europejskiej jest umożliwienie otwartego dostępu wszystkim zainteresowanym do informacji odnośnie integracji europejskiej oraz funkcjonowania Unii Europejskiej.
Uwaga: To jest stary temat
Ta dyskusja jest starsza niż 90 dni. Informacje w niej zawarte mogą już nie być aktualne