Śmierć dziecka!

Gdy stracisz małżonka-jesteś wdową lub wdowcem.
Gdy stracisz rodzica jesteś sierotą.
Gdy stracisz dziecko jesteś...no właśnie kim?
Czy jest jakieś słowo ,które to wyraża?Może w innych językach taki stan jest jakoś nazwany.

Uwaga: To jest stary temat Ta dyskusja jest starsza niż 90 dni. Informacje w niej zawarte mogą już nie być aktualne

Wrakiem człowieka...

Tak,zbyt smutne,żeby nazwać.
Może jednak w innych kulturach lub krajach taki stan ma nazwę?

Nie mam pojecia jak ten stan nazwać. Wiem tylko że nic już nigdy nie jest takie samo. Nic juz nigdy później nie jest w stanie ucieszyć. Bez względu na to czy dziecko było malutkie czy dorosłe.

Zamieszczone przez kaska87

Nie mam pojecia jak ten stan nazwać. Wiem tylko że nic już nigdy nie jest takie samo. Nic juz nigdy później nie jest w stanie ucieszyć. Bez względu na to czy dziecko było malutkie czy dorosłe.

Z pewnością.

Nigdy się nad tym nie zastanawiałem, chyba tylko szukanie w przeglądarce pozostaje..

Dobre pytanie! Taki stan jest nienazwany. Ciekawe jest, że nawet cholerny zus płaci zasiłek pogrzebowy w przypadku gdy: umrze jedno z małżonków, lub rodzic. Kiedy umiera dziecko, zus nie wypłaci (chyba z wyjątkiem poronień).

Zamieszczone przez waskos

Dobre pytanie! Taki stan jest nienazwany. Ciekawe jest, że nawet cholerny zus płaci zasiłek pogrzebowy w przypadku gdy: umrze jedno z małżonków, lub rodzic. Kiedy umiera dziecko, zus nie wypłaci (chyba z wyjątkiem poronień).

Zus wypłaca zasiłek pogrzebowy od każdej śmierci ubezpieczonego obywatela. A co do samej śmierci dziecka najgorzej jest kiedy rodzice wychowują przez długi czas dziecko i w zasadzie u progu dorosłosci ktoś kompletnie pijany przecina mu linię życia. Niewyobrażalny bół i przeciągająca sie miesiącami depresja, codzienne wizyty na cmentarzu, brak chęci do walki i poczucie przegrania swojego życia. To niestety codzienność, a praca i utrzymanie domu nie poczeka, trzeba się wziąć i wyjść jakoś do ludzi i znieść spojrzenia pełne współczucia, chociaż samemu się tego współczucia nie chce.

Nie zastanawiałem się. Jest to wielka tragedia, i zbyt smutne aby o tym myśleć.

Kto tego nie przeżył ten chyba nigdy nie zrozumie co to jest za ból. Moja ciocia straciła 2letniego synka... to już 5lat a brakuje go nam do dzisiaj...