dlaczego przeklinamy?

cześć!lubię Precylka czytam posty ,jest dużo młodych ludzi i ciekawi mnie opinia,dlaczego przeklinamy?stwierdzam oględnie że już nie potrafimy normalnie bez "mięsa"rozmawiać ,pisać .Brzydkie wyrazy stały się chlebem powszednim ,wiem po sobie jak w niektórych sytuacjach zdrowo przeklnę to pomaga,ale to nie może być reguła.A Wy co o tym sądzicie?

Uwaga: To jest stary temat Ta dyskusja jest starsza niż 90 dni. Informacje w niej zawarte mogą już nie być aktualne

Ludzie myślą, a raczej młodzi ludzie.. gimnazjaliści, licealiści.. i inni mniej dojrzali.. że przeklinanie jest fajne. Myślą, że jak się przeklnie, to jest się cool. Potem z przyzwyczajenia tak zostaje.. no i się rzuca mięsem na każdym kroku.

Jednak nie sztuką jest przeklinanie i rzucanie wyzwiskami, bo to każdy "gÓpi" potrafi.. a posługiwanie się słowami o znaczeniu nie zawsze wszystkim znanym.

ps. Przeniosę na Off topic ten temat..

Przeklenstwa sa forma karania zeczywistosci.
Zadko kiedy zucone przeklenstwo ma sile
czesto powtarzane powszdnieje i traci expresje wyrazu.
Poslugiwanie sie wyrazami niezanymi innym prowadzi
do braku zrozumienia.
,,....tlumaczyc zeczy jak najprosciej...".

Po co przeklinamy? No właśnie i o to jest pytanie.
Przeklinamy, bo koleś powtarza temat przy kumpla, bo były nerwowy i przeklina. Nie chodzi o to, że dla zabawy to jest. Chodzi o to, żeby drugi człowiek wiedział, że jego kumpel jest wkurzony na kogoś Itd.

A słowa wulgaryzm jest to, że wyzywa byłego kumpla, no i na frajera.Ale ludzie nie powinni tego robić. Wiadomo, że jakiś koleś wyzywa tego człowieka, To dostanie Lupeeee.

i To narazie wszystko

Toś zadałaś pytanie...To tak jak by się zapytać "po co się bić"? X)
Uważam że ludzie przeklinają bo taki mają nawyk, telewizja,grupa internet ich nauczyło tego, że gdy idzie coś nie tak - przeklinamy.Jednak doszli do przemyślenia, że czemu tylko wtedy przeklinac, można cały czas.w Polsce to normalność, więc ludzie wylyśliszi, czemu by np. Tatarów tego nie nauczyć?No i słowo pięcioliterowe na "k" jest na całym świecie rozpoznawalne

Na k to tak, ale najbardziej jest to F...K i jego pokolenia cały świat ją zna

Rożnie bywa z tym przeklinaniem. Ja klnę by wyładować złość, wzburzenie, cisnienie, preszer itp itd zazwyczaj zdarza mi się wtedy kiedy to: inny kierowca się wlecze, wolno rusza ze świateł, pcha się przed mój pojazd lub kiedy kasiory braknie, kiedy ktoś nie proszony się wpiernicza w temat itp itd sytuacji można by mnożyć jeszcze.

Zjawiskiem prawdziwie niepokojącym we współczesnej polszczyźnie, zwłaszcza mówionej, jest postępująca wulgaryzacja. Skala tego zjawiska jest tak szeroka, że trzeba po raz kolejny uderzyć w dzwony. Proweniencja wulgaryzmów jest zdecydowanie dwuznaczna i podejrzana. Wyrazy dosadne i nieprzyzwoite nie należą dziś jednak wyłącznie do słownictwa środowisk przestępczych czy osób prymitywnych. Stały się one atrakcyjnymi, uniwersalnymi sposobami wymiany myśli i informacji zwłaszcza w środowiskach ludzi młodych, w tym uczniowskich i studenckich. Wystarczy przejść się korytarzem gmachu wyższej uczelni, żeby wcale nie tak rzadko stwierdzić, że szerzy się językowe chamstwo, wyrażające się w nadużywaniu wyrazów ordynarnych i obscenicznych. Osobne pole obserwacji to napisy na murach, płotach, w miejscach ustronnych.
W języku polskim, wbrew pozorom, nie ma wiele obscenicznych wyrazów i wulgarnych wyzwisk. Tzw. rzucanie mięsem czy polska łacina ogranicza się w praktyce do niewielu wyrazów, związanych głównie ze sferą fizjologii i seksu, używanych w różnych kontekstach i funkcjach. Są one jednak bardzo często powtarzane. Dlaczego tak jest, to problem nie językoznawstwa, ale raczej socjologii i psychologii.
Bogata mowa ojczysta ma przecież tyle pięknych słów, które pozwalają wypowiedzieć wszystko. Niezbędny jest tu jednak, przeciwstawny wulgarnej łatwiźnie językowej, wysiłek stylistyczny, który dotyczy doboru właściwych i sensownych środków językowych. Fakt ograniczonej swobody językowej nie powinien być przede wszystkim obcy członkom społeczności akademickiej. Różnica polega na różnym stopniu uprzejmości, grzeczności, delikatności.
W ekspresywnej warstwie słownictwa wyrazy wulgarne, nieprzyzwoite mają ogromne znaczenie, co właściwie staje się zrozumiałe, jeśli uświadomimy sobie rolę seksu, życia emocjonalnego i fizjologii we współczesnym życiu. Jest to jednak prymitywny sposób demonstrowania emocji. Dla wielu ludzi młodych wulgaryzmy stają się przeważnie wyrazem buntu przeciw autorytetom i obowiązującym normom, a stosowane są głównie w celach prowokacyjnych. Wulgaryzacja języka ma podkreślać ich niezależność, wolność, dorosłość. Do głosu często dochodzi tu uleganie wpływom i naciskom grup społecznych, moda, czy powszechne przyzwyczajenie. Dorośli używają raczej wulgaryzmów w funkcji pustych znaczeniowo przerywników i ekspresywnych wykrzykników.
Używanie wulgaryzmów jest ciężkim wykroczeniem przeciw kulturze. Jest to naruszenie norm współżycia społecznego, zasad dobrego wychowania. Językowe chamstwo może przecież krępować, obrażać, znieważać. Każdy ma prawo wymagać, aby nie robiono mu przykrości, aby nie upowszechniano rzeczy plugawych, nie zaśmiecano i degradowano mowy ojczystej, nie nobilitowano wulgaryzmów.Autor-Małgorzata Milewska-Stawiany .Zgadzam sie z tym i pod tym podpisuje

JA myślę, że przekleństwa rodzą się po prostu z ubogiego słownictwa. Lepiej powiedzieć "Masz racje w (tu takie niecenzuralne słowo)" niż trochę się wysilić i złożyć coś bogatego w słowa. A poza tym można sobie pomyśleć "Skoro wszyscy przeklinają to ja też", albo że to takie "dorosłe" używać takich słów. Sam staram się nie przeklinać, ale jak mi się wymsknie to zaraz znajomi mówią: "Uuu.... Mati co ja słyszę!!!" i inne nie zawsze inteligentne uwagi. No cóż, miejmy chociaż nadzieję, że nie dożyjemy czasów, gdy pierwszym słowem dziecka będzie "K*rwa".

Zamieszczone przez zibi22

Zjawiskiem prawdziwie niepokojącym we współczesnej polszczyźnie, zwłaszcza mówionej, jest postępująca wulgaryzacja. Skala tego zjawiska jest tak szeroka, że trzeba po raz kolejny uderzyć w dzwony. Proweniencja wulgaryzmów jest zdecydowanie dwuznaczna i podejrzana. Wyrazy dosadne i nieprzyzwoite nie należą dziś jednak wyłącznie do słownictwa środowisk przestępczych czy osób prymitywnych. Stały się one atrakcyjnymi, uniwersalnymi sposobami wymiany myśli i informacji zwłaszcza w środowiskach ludzi młodych, w tym uczniowskich i studenckich. Wystarczy przejść się korytarzem gmachu wyższej uczelni, żeby wcale nie tak rzadko stwierdzić, że szerzy się językowe chamstwo, wyrażające się w nadużywaniu wyrazów ordynarnych i obscenicznych. Osobne pole obserwacji to napisy na murach, płotach, w miejscach ustronnych.
W języku polskim, wbrew pozorom, nie ma wiele obscenicznych wyrazów i wulgarnych wyzwisk. Tzw. rzucanie mięsem czy polska łacina ogranicza się w praktyce do niewielu wyrazów, związanych głównie ze sferą fizjologii i seksu, używanych w różnych kontekstach i funkcjach. Są one jednak bardzo często powtarzane. Dlaczego tak jest, to problem nie językoznawstwa, ale raczej socjologii i psychologii.
Bogata mowa ojczysta ma przecież tyle pięknych słów, które pozwalają wypowiedzieć wszystko. Niezbędny jest tu jednak, przeciwstawny wulgarnej łatwiźnie językowej, wysiłek stylistyczny, który dotyczy doboru właściwych i sensownych środków językowych. Fakt ograniczonej swobody językowej nie powinien być przede wszystkim obcy członkom społeczności akademickiej. Różnica polega na różnym stopniu uprzejmości, grzeczności, delikatności.
W ekspresywnej warstwie słownictwa wyrazy wulgarne, nieprzyzwoite mają ogromne znaczenie, co właściwie staje się zrozumiałe, jeśli uświadomimy sobie rolę seksu, życia emocjonalnego i fizjologii we współczesnym życiu. Jest to jednak prymitywny sposób demonstrowania emocji. Dla wielu ludzi młodych wulgaryzmy stają się przeważnie wyrazem buntu przeciw autorytetom i obowiązującym normom, a stosowane są głównie w celach prowokacyjnych. Wulgaryzacja języka ma podkreślać ich niezależność, wolność, dorosłość. Do głosu często dochodzi tu uleganie wpływom i naciskom grup społecznych, moda, czy powszechne przyzwyczajenie. Dorośli używają raczej wulgaryzmów w funkcji pustych znaczeniowo przerywników i ekspresywnych wykrzykników.
Używanie wulgaryzmów jest ciężkim wykroczeniem przeciw kulturze. Jest to naruszenie norm współżycia społecznego, zasad dobrego wychowania. Językowe chamstwo może przecież krępować, obrażać, znieważać. Każdy ma prawo wymagać, aby nie robiono mu przykrości, aby nie upowszechniano rzeczy plugawych, nie zaśmiecano i degradowano mowy ojczystej, nie nobilitowano wulgaryzmów.Autor-Małgorzata Milewska-Stawiany .Zgadzam sie z tym i pod tym podpisuje

Cała prawda jest w tym zawarta. Taki długi artykuł nie zmieni ludzi :/

Ani Ja ani autorka tekstu nie ma zamiaru nikogo zmieniac.( Myslisz ze krotki artykul kogos zmieni ?) Dyskutujemy tu o powodach takiego wyrazania .Zmiana zalezy od nas samych .Tylko My sami mozemy decydowac o tym jak bedziemy sie wyslawiac i w jakim stylu.Osobiscie eliminuje z grona znajomych takie osoby lub kontakt z nimi ograniczam do niezbednego minimum.

Jeżeli chodzi o przeklinanie to spoko popieram że kultura na forach jest znikoma. A jeżeli chodzi o poprawna ortografie to nie obrażając cię spójrz na końcówki i środki wyrazów (ą,ć,ę itp.)

Pozdrawiam