Jarasz się tym a nie doceniasz

Rozpacz nie zabije nadziei
Miłości nienawiścią nie zabijesz
Raz tylko zdarza się życiowa decyzja
Po śmierci jednak możemy nie sprostać
Czemuś więcej niż "życiowa decyzja"

Entuzjazm jak pryzmat światło rozbija
Pesymizm jak ciemność desenie morduje
By po chwili z marzeń spaść na ziemie
Bo dopiero gdy umrzesz poczujesz ze żyłeś
Gdy cię zabraknie unieś głowę unieś serce

Bez rozpaczy ale z nadzieja
Z miłością podczas nienawiści
W entuzjazmu kolorach pryzmatu
Krzyknij głośno bez pesymizmu
Ale z wiarą że wszyscy usłyszą

Kocham moje życie tak jak:
Odrobinę nadziei w rozpaczy
Miłość w czasie nienawiści
Żywe kolory w szarym świecie
I śmiało bez zawahania krzyknij

Wyrzućcie mnie z piekła do nieba
I zrzućcie z nieba na ziemie
Bym znów poczuł że oddycham
I łzami szczęścia mógł pokazać
Jak bardzo kocham własne życie.

Podziwiać i komentować!

Uwaga: To jest stary temat Ta dyskusja jest starsza niż 90 dni. Informacje w niej zawarte mogą już nie być aktualne

Może nie jestem ekspertem, ale mnie się podoba

ale wiersz czy autor?? ;p

Podchwytliwe pytanie "reszta jest milczeniem"

ha a ja dostalam to zanim zostalo opublikowane;D

mowilam Ci juz co sadze..;>
a Ty Plachu mi kamki nie podrywaj

Mocne z pasją .. fajny wiersz .. jestem na "tak"

obrastam w piórka

Podziwiam i doceniam twój talent
Rzadko który facet interesuje się poezją, więc miło jest spotkać kogoś takiego
Mam nadzieję, że na laurach nie spoczniesz i zaczniesz pisać nowe
Fajnie było by znać kogoś z Literacką nagrodą Nobla

Tak się pochwalę, ale mojej Dziewczyny wiersze były w książkach już publikowane nie raz (nie miała swoich tomów ale i tak prestiż ).

A tak co do wiersza taki se, mi się nie podoba jak 99% w tym też mojej Dziewczyny P Lubię tylko te:

Upadłość
Puszczała się dziewczyna, puszczała z miłości,
Puszczała dla pieniędzy, puszczała z litości,
Aż taką masę razy upadła moralnie,
Że całkiem się skurwiła - i wpadła fatalnie,
Albowiem w ciążę zaszła od jednego z gości:
Tak powstał SKURWYSYNDYK MASY UPADŁOŚCI.


Do jednej
Piotr miał cię za swą dziką żądzę,
Jan za to, że jest piękny ciałem.
Alojzy miał cię za pieniądze,
Ja - zawsze cię za k...ę miałem.




Wiersz, w którym autor grzecznie ale stanowczo uprasza liczne zastępy bliźnich aby go w dupę pocałowali
Apsztyfikanci Grubej Berty
I katowickie węglokopy,
I borysławskie naftowierty,
I lodzermensche, bycze chłopy.
Warszawskie bubki, żygolaki
Z szajką wytwornych pind na kupę,
Rębajły, franty, zabijaki,
Całujcie mnie wszyscy w dupę.

Izraelitcy doktorkowie,
Widnia, żydowskiej Mekki, flance,
Co w Bochni, Stryju i Krakowie
Szerzycie kulturalną francę !
Którzy chlipiecie z "Naje Fraje"
Swą intelektualną zupę,
Mądrale, oczytane faje,
Całujcie mnie wszyscy w dupę.

Item aryjskie rzeczoznawce,
Wypierdy germańskiego ducha
(Gdy swoją krew i waszą sprawdzę,
Werzcie mi, jedna będzie jucha),
Karne pętaki i szturmowcy,
Zuchy z Makabi czy z Owupe,
I rekordziści, i sportowcy,
Całujcie mnie wszyscy w dupę.

Socjały nudne i ponure,
Pedeki, neokatoliki,
Podskakiwacze pod kulturę,
Czciciele radia i fizyki,
Uczone małpy, ścisłowiedy,
Co oglądacie świat przez lupę
I wszystko wiecie: co, jak, kiedy,
Całujcie mnie wszyscy w dupę.

Item ów belfer szkoły żeńskiej,
Co dużo chciałby, a nie może,
Item profesor Cy... wileński
(Pan wie już za co, profesorze !)

I ty za młodu nie dorżnięta
Megiero, co masz taki tupet,
Że szczujesz na mnie swe szczenięta;
Całujcie mnie wszyscy w dupę.

Item Syjontki palestyńskie,
Haluce, co lejecie tkliwie
Starozakonne łzy kretyńskie,
Że "szumią jodły w Tel-Avivie",
I wszechsłowiańscy marzyciele,
Zebrani w malowniczą trupę
Z byle mistycznym kpem na czele,
Całujcie mnie wszyscy w dupę.

I ty fortuny skurwysynu,
Gówniarzu uperfumowany,
Co splendor oraz spleen Londynu
Nosisz na gębie zakazanej,
I ty, co mieszkasz dziś w pałacu,
A srać chodziłeś pod chałupę,
Ty, wypasiony na Ikacu,
Całujcie mnie wszyscy w dupę.

Item ględziarze i bajdury,
Ciągnący z nieba grubą rętę,
O, łapiduchy z Jasnej Góry,
Z Góry Kalwarii parchy święte,
I ty, księżuniu, co kutasa
Zawiązanego masz na supeł,
Żeby ci czasem nie pohasał,
Całujcie mnie wszyscy w dupę.

I wy, o których zapomniałem,
Lub pominąłem was przez litość,
Albo dlatego, że się bałem,
Albo, że taka was obfitość,
I ty, cenzorze, co za wiersz ten
Zapewne skarzesz mnie na ciupę,
Iżem się stał świntuchów hersztem,
Całujcie mnie wszyscy w dupę !...


Ballada o Pierdzeniu <---najfajniejszy
Od pradziadków w całym świecie
Kogo kolka dupie gniecie
Każdy sobie pierdzi chętnie
Cicho, smutno lub namiętnie.

Pierdzą księża dobrodzieje
Panny, szlachta i złodzieje
Nawet Papież choć je miernie
Też czasami sobie pierdnie.

Pierdzą ludzie na stojąco
Na siedząco i nie chcąco
Pierdzą nawet przy kochaniu
By do taktu jak przy graniu.

Więc dziewczęta w wieku kwiecie
Pierdzą cicho jak na flecie
A w poważnym wieku damy
Wypierdują całe gammy.

Jeden w jadle przebrał miarkę
Bo miał w dupie oliwiarkę
Gdy chciał pierdnąć dla odmiany
Osrał okna, piec i ściany.

A Jąkała w oknie stoi
Dupę ściska bo się boi
Chciał by sobie puścić bąka
Lecz w pierdzeniu tez się jąka

Jak na całym wielkim świecie
Kogo kolka w dupie gniecie
Każdy sobie pierdzi chętnie
Cicho, smutno lub namiętnie.

Wszystko Juliana Tuwima. Miał chłopak prawdziwy pomysł na wiersze a nie takie pierdoły pisze o Bóg wie czym. (Nie rozumiem wierszy, wiem, ale jakoś specjalnie z tego powodu nie płaczę P)

Wiersz jest dobry ale avatar mnie przeraża.

Avatar nie jest rzeczą złą on pokazuje pewną zależność. czym jest człowiek bez rąk? a czym jest człowiek z rękami którymi sam się niszczy? Choćbyś miał/a umysł jasny jak słońce a ręce swoje czyjąś krwią ubrudzisz sam na siebie sprowadzasz kare i sam się niszczysz.

Ps. Tak napisze coś jeszcze już powoli zbieram się do publikacji może już dzisiaj.. ale kto wie?

Etc. Pojupoju dobra miazga fakin szit! xD