Oda do musztardy...

Oda do musztardy

O, Musztardo! Kochanko moja!
Od smutku i żalu Ty mnie wyzwalasz,
To Ty, jako jedyna na tym świecie,
Tak me podniebienie rozpalasz!

Keczupy, majonezy...
One przez ciebie w zapomnieniu giną,
Ty rozjaśniasz ciemne półki sklepowe
złocistą kurkuminą!

I nie wiem co będzie,
gdy mi Cię zabraknie.
Mój żywot okrutny bez Musztardy,
zakończyć w cierpieniu przypadnie!

Uwaga: To jest stary temat Ta dyskusja jest starsza niż 90 dni. Informacje w niej zawarte mogą już nie być aktualne

hahahah.....fajowe.

Ty panczo to jednak jesteś upośledzony.

hahahahaha xD normalnie talent xD

...Kreshh Prawdę Ci powie

no kochanke masz pierwsza klasa:d

: )

Chyba tez sie zakochałam w musztardzie........super wiersz.

Och miłość w tym wierszu widać wielką ..takie wyznanie .. a co z chrzanikiem ? ..

no i przekonałes mnie do musztardy,a ja jej nie lubiłem.