Wiersz napisany przeze mnie dla mojego syna

Dla mojego MAxa

Mój mały skarbie
Gdy się urodziłeś
Poczułam się tak niesamowicie
W końcu przy mnie byłeś
Chociaż przez 9 miesięcy
Rosłeś pod mym sercem
Teraz mogłąm Cię dotknąć
Poczuć Twe nóżki Twe ręce
Mogłam spojrzeć w Twe piękne
Czekoladowe oczy
I szeptać Ci do uszka,
Że jesteś przeuroczy
Mogłam patrzeć bez przerwy na Ciebie
I ciągle mi było mało
I wiedziałam że me serce
Bardzo Cię poochało

Uwaga: To jest stary temat Ta dyskusja jest starsza niż 90 dni. Informacje w niej zawarte mogą już nie być aktualne

Jeszcze nie doswiadczyłam tak zwanej matczynej miłosci ale jak to mnie "dopadnie" to tez taki wiersz napiszę ....pięknie

Czasami bywało smutno
chmurą się ojciec objawiał
ja rosłem na głogów gęstwinie
lecz spodnie ktoś zawsze połatał

Modliłaś się pełnią wiary
że może lekarz, inżynier
ja rosłem składając słowa
pomysłów pełny przez chwilę

Jak każdy wiedziałem najlepiej
warczałem że głupcy mi radzą
aż świat swoje kły obnażył
a Ty już mi spodni nie łatasz

Czasami przychodzę do Ciebie
bez modlitw prostym wstydem
i szepczę Ci słowa na granit
brakuje mi Ciebie...
Mamo


Nic więcej nie dodam. Szczęściarzm Twój syn Karolino

smutne ale i tak piękne zarazem

:''''''' piekne

Bardzo mi się podobały oba i karoli i kmorskeigo

podoba mi się,sama jestem matką i znam to uczucie bezgranicznej miłości i oddania



Pieściłaś i kołysałaś
nieraz klapsa dałaś
Młodość poświęciłaś-dla nas
Gdy byliśmy dla Ciebie źli-płakałaś...

Miałaś słabe strony-nie rozumieliśmy
Żyłaś,cierpiałaś-my gniewaliśmy się
Teraz Cię zabrakło-zapomniane żale
Przy Twoim grobie-nie pamiętamy ich wcale