"ja zajmuje się hip hopem zawrotnym"
"trzy znane portrety, trzy rymów komplety"
"peefka postrzegani jak ostatni Mohikanin"
Niemal po dwóch latach od ukazania się Kinematografii wyszła druga i niestety ostatnia płyta PeeFKa, płyta która była najbardziej przeze mnie oczekiwaną produkcją w tym roku. Po śmierci Magika nikt nie był do końca pewien czy jeszcze usłyszymy coś pod szyldem PAKTOFONIKA, były głosy, że już jako taka nie istnieje. Lecz w wakacje 2001 ukazała się śląska sqadanka 19 Południk na której znalazł się numer "W Pełnej Gotowości" potem jeszcze na Blokowisku słyszeliśmy "C.D. Kinematografii". I było pewne, że prędzej czy później światło dzienne ujrzy Archiwum. Album ten zasługuje na szczególne potraktowanie, gdyż są to stare numery i tylko dzięki mozolnej pracy Rahima i Haem'a, doprowadzone [odrestaurowane] do stanu jaki można obecnie usłyszeć. Dlatego mamy tu specyficzny klimat, niby lżejsze tematy muzyczne, ale nacechowane sentymentalnymi bitami. Taki wyjątkowy klimat towarzyszy tylko płytom PFK. Muzyką zajęli się oprócz wymienionych wyżej dwóch panów: Mag [intro], FokuSmok, Kipper, Bit-Bak oraz Igs dodatkowo prawie każdy kawałek obfituje w skrecze, które były dziełem: Haem, Be-De-Jot i DJ Sr Junior
Zaczynamy tradycyjnie od intra "Play + Rec", które stylowo przypomina jakąś amerykańską produkcje, mocny bit plus dźwięczne sample.
Potem wspomniane "C.D. Kinematografii", które powiększono o jeszcze jedną zwrotkę Fokusa także zwrotka Magika jest dłuższa no i ten miły dla ucha refren Rahima.
Następny wałek rozpoczynają skrecze Haem'a, bitem są sample puszczone od tyłu co daje specyficzną atmosferę, a tytuł "Dla Pewnego Swego" wyjaśnia całą treść. A każdy pewien swego na pewno wie "jak to się robi" "A Robi Się To Tak" PFK i 17 podają instrukcję tym razem do bardzo relaxsacyjnego bitu [stRaho, Kipper], zdecydowanie lepsza wersja od i tak już dobrej słyszanej na Usta Miasta Kast.
Ale zmienimy temat, bo kolejny kawałek tego wymaga: "Mechaniczna Pomarańcza" jak mówi Rahim "To jest takie industrialne spojrzenie na rzeczywistość", "...tak jak byśmy przełożyli nasz świat, na życie cybernetyczne" [cyt. Klan nr.26] podkładem są elektroniczne i w ogóle jakieś kosmiczne dźwięki, jestem pewien, że czegoś takiego nie słyszeliście. Track 6 to coś dla tych którzy łapią maha za mahem "'Le Sie Zmahauem" numer, który miał być na Kinematografii, ale podobno wybuchła przez niego ostra kłótnia między członkami sqadu, gdzie Rahim był za tym żeby nie było tego kawałka no i dopiął swego, teraz jednak nie miał wyboru w przeciwieństwie do Fokusa, który: "miałem do wyboru i wybrałem, że pociągnie mnie TeHaCe na tyle, że ja pociągnę je"...
Następny numer to coś dla miłośników telewizorów czyli "Tak Jak Telewizor" w bardzo mrocznym remixie Kippera. I przyszedł czas na największy wypas na tej płycie "Na Mocy Paktu" z fenomenalnymi rymami Magika z fenomenalnym flow Magika z fenomenalnym głosem Magika plus dobrymi Fokusmokiem i Don Rahuene i bitboxem Bit Baka. Numer, który jest najlepszym dowodem na to, że Magik wyprzedził wszystkich mc's w Polsce o jakieś 5 lat a może nawet i z 10, oby w przyszłości pojawił się ktoś z takim talentem.
Jak poprzedni numer był popisem Maga tak ten jest Raha. "Aż Strah Pomyśleć" - jedyne solo na płycie [nie licząc bonus tracka], jest to za***iście przedstawiona relacja z jednego dnia Rahima. Tuż po tym słyszymy bardzo znajomy dźwięk, który skojarzy chyba każdy, a konkretnie chodzi o teleturniej "Wielka Gra" taki też tytuł nosi numer gdzie rymują Magik z Fiszem. Niby się mówi, że obaj mc's zalicza się do tych "myślących", których zwrotki wypchane są po brzegi za***istymi metaforami itp. lecz tutaj Fisz jest tylko bardzo słabiutkim tłem.
Wreszcie kawałek "Ja To Ja 2", który poprzednio rozweselał i bujał głosem Gutka, a tym razem autentycznie wzrusza słuchacza, może to dzięki mistrzowemu podkładowi Fokusa, może to te rymy. Obaj [Fokus, Rahim] opisują to jak się zmienili i to co zabrał ze sobą Mag. Ten numer ma to coś, dzięki czemu można go słuchać bez końca.
Pamiętacie klimat na "2 Kilo"?! Jak tak to mamy tu kontynuację tej atmosfery "Dejot Rusza Czarne Płyty". Mimo tego, że wyraźnie słychać iż jest to stary numer [słaba jakość wokali] to miło się jego słucha. Czas na podziękowania, które chyba również miały się znaleźć na poprzedniej płycie "Wielkie Dzięki" czyli krótko i zwięźle dzięki "dla mądrych słuchaczy".
Następny numer "W Peunej Gotowości" to dokładnie ten sam co słyszeliśmy na 19 południku. I niestety ostatni utwór "Znikam" tym razem bez słów żegna nas PAKTOFONIKA za sprawą skreczy Sr Juniora i Be-De-Jot. Ale jak poprzednio i tym razem jeśli cierpliwie poczekamy to usłyszymy bonus którym są "Nowiny" Psycho Taty i jego wolne style zakończone prawdziwym psychodelicznym śmiechem...
Podsumowując: Gdyby żył Magik oglądalibyśmy za***isty klip "Nowiny" do którego scenariusz możemy przeczytać w środku okładki, a ja teraz pewnie recenzowałbym już trzecią, a może czwartą płytę Paktofoniki i gdyby tak było to hip hop w Polsce kojarzony był z PFK. Dlatego też ta płyta zasługuje na 5+ ale, że jest to ostatnia płyta i "gdyby......." to dostanie 6.
LinkBack URL
About LinkBacks
[hotfile] Paktofonika - wszystkie płyty 2010
Odpowiedz z cytatem
Odp: [hotfile] Paktofonika - wszystkie płyty 2010
Znajdziesz nas na: