Recenzja gry "Medieval Lords: Buduj, Broń, Zdobywaj"


Cezar w SimMieście...

Jeszcze zanim moje kochane rączki po raz pierwszy dorwały pudełko z Medieval Lords, gnany pierwotnym instynktem maniakalnego gracza, rozpocząłem poszukiwanie informacji o grze w sieci. Czytając recenzje producentów i dystrybutorów, oraz komentarze graczy na zagranicznych serwerach, z wolna zacząłem uświadamiać sobie z jakiego typu grą przyjdzie mi mieć do czynienia. Oto czytałem, że będę rozbudowywał miasto, dbając o jego infrastrukturę i dobre samopoczucie jego mieszkańców. Czytałem dalej, oglądałem screeny i w pewnym momencie - trafiło mnie. Łezka sentymentu zwilżyła moje wysuszone od wpatrywania się w monitor oczy, kiedy mój umysł wypełniły obrazy innych gier tego typu. Toż to nieśmiertelny Cezar i równie niezatapialne Sim City... Czyż nie w tych tytułach powinienem upatrywać korzeni Medieval Lords? Cezar doczekał się kontynuacji bezpośredniej (kolejne części) i pośredniej (kolejne odsłony pomysłu: Kleopatra, Faraon). Sim City stworzyło cały gatunek sim-ulatorów i zajmuje poczesne miejsce w sercach graczy! Zanim po raz pierwszy odpaliłem Medieval Lords, wykształciło się w moim umyśle pewne oczekiwanie wobec tego tytułu. I muszę przyznać, że z tym większą niecierpliwością oczekiwałem na kontakt z grą.

Ci, którzy grali we wspomniane tytuły, powinni się już wiercić z niecierpliwości aby odkryć czy gry te znalazły godnego następcę. Ci, którzy z Cezarem czy Sim City kontaktu nie mieli, zapewne też już wiercą się z niecierpliwości, choć z nieco innej przyczyny. Ostudźmy zatem umysły i rozpocznijmy eksplorację świata Medieval Lords. I ty możesz zostać Lordem! Gra instaluje się gładko i bez większych problemów. Niby drobiazg, ale warto wspomnieć. Pierwsze prawdziwie pozytywne wrażenie odniosłem z obserwacji Menu Głównego gry. Jest czytelne i przejrzyste, oraz co bardzo lubię - już na samym wstępie daje nam szeroki wybór działań, bez stosowania dodatkowych pod-menusów.

To co mnie szczególnie ucieszyło, to fakt, że gra oprócz "Kampanii" oferuje możliwość rozegrania "Scenariuszy" oraz - uwaga, uwaga - ma własny "Edytor". Jako stary gracz zatarłem rączki, gdyż z doświadczenia wiem, że taka kombinacja możliwości zapewnia ogromną dozę rozrywki.

Teraz, szczęśliwy jak dorastający leming (one są szczęśliwe, prawda?) zaatakowałem pierwszą opcję - "Kampanię".

Kolejne rozczarowanie - i tym razem miłe - przeżyłem kiedy natrafiłem na misję szkoleniową. Jest ona bardzo rozsądnie zaprojektowana. I co niezwykle ważne - umożliwia swobodny wybór elementów do nauki. Ileż to razy wpadałem w czarną rozpacz, kiedy to próbując dowiedzieć się jakiegoś drobiazgu z zaawansowanej części gry, zmuszony byłem przez kwadrans uczyć się jak poruszać się po ekranie! Oczywiście tryb nauki nawigacji jest dostępny i tutaj, ale jeśli nie jest nam potrzebny możemy go pominąć i od razu przejść do samouczka o np. technologiach. W sumie - drobiazg, ale już na samym wstępie pozytywnie nastawił mnie do gry.

Bogatszy o nowo nabytą wiedzę i zaciekawiony tym co zobaczyłem do tej pory, wziąłem kurs na swoją pierwszą samodzielną misję. Budujemy nową wieś... Zgodnie z podtytułem gry, rozgrywka toczy się w trzech trybach - budowy, obrony i ataku. Praktycznie rzecz biorąc - właśnie do nich sprowadzony został świat gry. Nie są one w żaden szczególny sposób wydzielone. Całość działań odbędziemy na tej samej mapie.

Zaczynamy oczywiście od budowy. Zanim nasze dominium stanie się bogatym miastem, otoczonym wysokimi murami i strzeżonym przez smukłe wieże obsadzone grzechoczącymi stalą wojami, przyjdzie nam działać w skali znacznie mniejszej. Oto bowiem, zaczynamy od zwyczajnej wsi, którą spośród innych wsi tego typu wyróżnia tylko to, że ta jest nasza.

Do rozwoju naszej osady potrzeba złota, którym opłacać będziemy żołnierzy, stawianie nowych budowli i utrzymywanie już istniejących. Złoto generowane jest z podatków, które płacą nasi poddani. Aby jednak zaczęło napływać do naszego skarbca, musimy temu pomóc. Mieszkańcy są w stanie płacić daniny dopiero od pewnego punktu swojego rozwoju.

Nasi poddani zasilają także szeregi siły roboczej. Mogą wykonywać rozliczne funkcje, z których wcale nie najważniejszą jest służba w wojsku. Mieszkańcy naszego dominium, niestety, oprócz płacenia podatków i służenia pod naszymi rozkazami, mają pewne wymagania, które powinien spełnić nawet najbardziej zadufany w sobie feudal. Oczekują od nas zapewnienia im dostępu do wody, pożywienia, bezpieczeństwa, spokoju, rozrywki i zdrowia. Każdy z tych wskaźników uzależniony jest od szeregu rzeczy. Na szczęście twórcy gry zaoferowali nam bardzo przejrzysty system szacowania tych potrzeb. Wystarczy kliknąć gryzoniem na jakiejkolwiek budowli a wyświetli się nam dość wyczerpująca informacja - liczba lokatorów, wysokość płaconego podatku i stopień zaspokojenia wspomnianych potrzeb.

Utrzymanie tych wskaźników na odpowiednio wysokim poziomie zapewni wzrost atrakcyjności naszego miasta. Nie jest to aż takie trudne jak by się mogło wydawać i jest bardzo dobrze wyjaśnione w samouczku. Dodam ze swojej strony tylko tyle, że czynniki te nie komplikują niepotrzebnie rozgrywki. Wprowadzają do niej pewien smaczek i wymagają od gracza bardziej kompleksowego podejścia do zarządzania.

Zaspokojenie potrzeb mieszkańców skutkuje napływem nowych oraz rozwojem budynków mieszkalnych. Zyskujemy więcej złota z podatków i lepszy dostęp do siły roboczej. To podstawowy sposób w jaki przyjdzie nam rozwijać swoje miasto (czy też na początku: wioskę). Budynki, budyneczki, budowle... Jednym z najważniejszych elementów gier tego typu, są budynki. To one są podstawą naszego władztwa. To dzięki nim zyskujemy złoto, realizujemy potrzeby naszych mieszkańców i chronimy swoje włości.

W Medieval Lords mamy do czynienia z dość szeroką gamą budynków. Nie chcę tutaj rozwodzić się nad poszczególnymi typami, ale wspomnę że samych tylko budowli przewidzianych do produkcji żywności mamy... 10! Do tego jeszcze kilka umożliwiających wzrost wydajności pozyskiwania pokarmu i dalsze do jego przechowywania i dystrybucji.

Nie bez znaczenia są struktury obronne - wieże i mury. Mamy do dyspozycji kilka ich poziomów od zwykłej palisady po kamienny wał, kilka rodzajów wież i twierdz. Jest w czym wybierać i czym cieszyć oko!

Aby zapewnić mieszkańcom spokój mamy do wyboru struktury od zwykłego krzyża po katedrę. Zdrowie zapewni nam... cmentarz czy łaźnie miejskie (i kilka innych budynków po drodze) a szczęśliwi mieszczanie znajdą rozrywkę dzięki trubadurom bądź zajazdowi. Nie można zapomnieć o prawdziwych szrankach, bez których średniowieczne miasto wiele by straciło ze swojej średniowieczności. Dodajmy do tego jeszcze dyby, stosy i szubienice i mamy wszystko to, dzięki czemu średniowiecze było jedyną taką epoką w historii. Ale jak w to się gra? Mówiąc krótko - gra się dobrze. Możemy wybrać jeden z trzech trybów trudności - łatwy, średni i trudny, oraz - dobry pomysł - tryb użytkownika, w którym określamy poziom realizmu dla poszczególnych elementów.

Sterowanie jest intuicyjne i łatwe do opanowania. Nie musimy wkuwać na pamięć szeregu skrótów klawiszowych - do wszystkiego wystarczy nam myszka. Zastanawiamy się czy studnia pokrywa swoim zasięgiem odpowiednio duży obszar? Klikamy na nią i "u źródła" dowiadujemy się o jej zasięgu działania. A czy znachorka dociera wszędzie tam, gdzie powinna? Żaden problem - zaznaczamy jej budynek i na własne oczy widzimy zakres jej działalności. Są to drobiazgi z gatunku tych, które mocno ułatwiają życie. Kilka z nich chciałoby się zaimplementować do nieśmiertelnego Cezara...

Budowanie jest niezwykle proste. Nie trzeba nawet uprzątać terenu. Komputer robi to za nas i koszt usunięcia np. rosnących na miejscu budowy drzewek doliczy nam do kosztów ogólnych. Prowadzenie dróg jest równie proste.

Walka militarna została mocno zredukowana. Zapomnijmy o błyskotliwych manewrach i szalonych szarżach! Atak na wrogie terytorium odbywa się w ten sposób, że nasi żołnierze wkraczają na nie i... zakładają obóz. Od tego momentu trwa tak zwany "Boski Pokój", w czasie którego obie strony mają trochę czasu na przygotowanie się do dalszych działań. Wygląda to w ten sposób, że możemy zbudować jakieś umocnienia bądź instalacje ofensywne i w możliwie optymalny sposób rozmieścić wojów. Potem pozostaje tylko patrzyć, gdyż wpływ na rezultat walki mamy dość niewielki. Sumując i odejmując... Gra zrobiła na mnie pozytywne wrażenie. Wiele uroku jest w możliwości budowania średniowiecznego miasta i obserwowania jego rozwoju. Niejednemu graczowi przypadnie do gustu gama budowli, które można zbudować! Ważne jest także, że są one ładnie wykonane i dobrze pasują do naszych wyobrażeń o średniowieczu.

Najmniej podoba mi się walka zbrojna - jest zbyt mocno okrojona. Widać, że twórcy próbowali rozwiązać problem po swojemu. Efekt jest mocno specyficzny. "Boski Pokój" jest interesującym smaczkiem, ale nie do końca jestem przekonany o jego niezbędności. Owszem, nieraz bywało, że dwie feudalne armie stawały naprzeciw siebie i nieufnie się obserwując szykowały powoli do walki. Ale jak wytłumaczyć "Boski Pokój" kiedy atakujemy wioskę barbarzyńców? Trzeba to potraktować po prostu jako ciekawą innowację. Uczciwie przyznając, choć walka w Medieval Lords mi się nie spodobała, to jednak nie jest w żaden sposób uciążliwa. Owszem, mogłaby być lepsza, ale w obecnej postaci nie utrudnia rozgrywki.

Grafika jest sympatyczna, ale nie jest jakimś cudem świata. Twórców należy jednak pochwalić za dbałość o wiele szczegółów (kury biegające po polu...). Warstwa dźwiękowa jest trudniejsza do ocenienia. Prawdę mówiąc, musiałem się "wczuć" aby w ogóle zwrócić uwagę na muzykę i odgłosy. No cóż, muzyka nie jest równie porywająca jak ta, z której doboru słynie choćby Paradox (patrz: Mroczne Wieki) - ten element można było dopracować bardziej, ale też trudno narzekać na jakieś większe zgrzyty - bo takich się nie doszukałem.

Komu można polecić Medieval Lords? Bez wątpienia wszelkim miłośnikom "konstruktorów". Ci, którzy odnaleźli się w Cezarze czy Sim City i którym odpowiadają średniowieczne realia - powinni być zachwyceni. Jeśli grałeś w Settlers czy Knights and Merchants to w ML znajdziesz wiele analogii a pewne elementy gry przypomną o Age of Empires 2. Zaryzykuję opinię, że Medieval Lords w swojej kategorii nie wnoszą wiele nowego, ale stanowią jedną z najlepszych obecnie dostępnych pozycji. Nie polecam natomiast tym, którzy nade wszystko kochają dynamikę i efekty specjalne. Jest to gra raczej spokojna - jej trzonem jest mozolna choć ciekawa rozbudowa miasta, podczas kiedy wojna jest tylko surowym do niej dodatkiem... Nie trafi więc ten produkt do serc zwolenników strategii w skali makro, tych którym adrenalinę napędzić są w stanie jedynie epickie bitwy i widowiskowe kampanie.

Ostatecznie daję tej grze ocenę 4 na 5. Jest to bardzo dobra pozycja, dostępna po przystępnej cenie. Nie jest to gra brutalna ani głupia, stąd polecić ją można z czystym sumieniem szerokiej grupie wiekowej odbiorców. Ja z przyjemnością poddałem Medieval Lords badaniom celem napisania niniejszej recenzji, ale za chwilę wracam do niej i będę już grał dla siebie...

Plusy:
+ grywalność (gierka mnie wciągnęła znacznie bardziej niż chciałbym się wam przyznać)
+ grafika (miła, choć nie rewolucyjna - ostatecznie jednak - "za")
+ sterowanie
+ różnorodność budowli i łatwość ich budowy
+ samouczek
+ edytor

Minusy:
- tryb walki!
- taka sobie oprawa dźwiękowa (ale nie jest znowu taka zła, więc nie wiem czego się czepiam...)

Ocena ogólna: 8/10
Medieval Lords: Buduj, Broń, Zdobywaj
Wydawca polski: Techland
Wydawca oryginalny: Digital Jesters
Data wydania polskiego: 12/2004
Data wydania oryginału: 10/2004
Oryginalna strona gry: Medievallords.com
Tryby gry: multiplayer, single player
Dostępna platforma: PC
Systemy operacyjne: Windows XP, Windows ME, Windows 98
Uwaga: To jest stary temat
Ta dyskusja jest starsza niż 90 dni. Informacje w niej zawarte mogą już nie być aktualne