Recenzja gry "Tom Clancy`s Ghost Recon: Advanced Warfighter 2"

Przyznam, że nie spodziewałem się drugiej części Advanced Warfightera. Jednak z tej pierwotnie odosobnionej produkcji zdecydowano się stworzyć mini serię taktycznych strzelanek, ukazanych z perspektywy pierwszej osoby, gdzie wcielając się w dowódcę oddziału tytułowych Duchów, musimy wykonać szereg niebezpiecznych misji na wrogich terenach. Gdy obcowałem z jedynką, wydawało mi się, że autorzy nie mają w tym temacie nic więcej do powiedzenia. Jednak w momencie, gdy odpaliłem GRAW 2, zacząłem się bawić równie dobrze, co półtora roku temu. Mamy tutaj do czynienia z pewnego rodzaju pakietem dodatkowych misji. Twórcy pewnie stwierdzili, iż nie zmienia się tego, co dobre. To im się chwali.

Z racji tego, iż mamy do czynienia z pełnoprawną kontynuacją GRAW, gra przedstawia nam wydarzenia mające miejsce niedługo po tych, które poznaliśmy w pierwszej części. Zatem przenosimy się do niedalekiej przyszłości, konkretniej do 2014 roku. Jest wojna, w której naprzeciw siebie stają jedne z największych mocarstw Ameryki Północnej, czyli Stany Zjednoczone oraz Meksyk. Część misji z kampanii rozgrywa się właśnie na terenie ostatniego ze wspomnianych państw, ponieważ właśnie tam ma miejsce wojna domowa. Biorą w niej udział siły rebeliantów i lojalistyczne. Wcielamy się w postać Scotta Mitchella, który wraz z garstką kompanów udaje się do miasta Ciudad Juarez, a następnie odwiedzamy amerykański stan Teksas i El Paso, ulokowane nieopodal rzeki Rio Grande. Trzeba przyznać, że singleplayer wystarcza na około 7 godzin, co niestety stało się już standardem w grach FPS. Szkoda, że przez ten czas trafiamy zwykle do podobnych lokacji, stworzonych mniej więcej w tym samym stylu. Przydałaby się jakaś dynamiczna różnorodność.


Każdą misję rozpoczynamy od odprawy. Identycznie jak w pierwowzorze, oglądamy wpierw serwis informacyjny i/lub obserwujemy w prawym górnym rogu film, na którym jeden z naszych dowódców informuje gracza o wszystkich szczegółach. Początkowo wydaje się to interesujące, lecz mniej więcej w połowie kampanii olśniewa nas i stwierdzamy, że co by się nie działo, to i tak cel jest jeden – wyeliminować wszystkich przeciwników i udać się do punktu zaznaczonego na mapie, by tam zrobić to, co chcieli twórcy. Sytuację ratuje jedynie to, że możemy wybrać sobie miejsce w którym mamy zamiar rozpocząć akcję. Oczywiście nie jest to Medal of Honor: Airborne, ale i tak należy pochwalić twórców za oddanie nam takiej możliwości.

Tym, co mnie najbardziej zdziwiło w całej grze, był pierwszy kontakt z przeciwnikiem. Nie spodobało mi się to, z jaką łatwością udało mi się go unieszkodliwić. Mianowicie jeszcze dobrze nie pociągnąłem za spust, a oponent już wąchał glebę. Nie inaczej miała się sytuacja, gdy musiałem zadbać o oczyszczenie terenu przy użyciu karabinu snajperskiego. Wystarczyło się dobrze schować i obserwować nadchodzących wrogów. Czasem trzeba było poczekać, gdyż bardzo szybko się przemieszczali. Innym razem zaś mogłem ich ściągać już na tzw. „wejściu”, nie tracąc cennych sekund na znalezienie dogodnego miejsca do trafienia. Działałem tak przez sporą część kampanii, momentami mając nieduże problemy z przejściem do kolejnej planszy. Jak to odebrać? Z pewnością niejednoznacznie. Z jednej strony bowiem widać, że nie trzeba wpakować w przeciwnika całego magazynku, by wysłać go na tamten świat – gra jest realistyczna. Z drugiej natomiast przez to rozgrywka staje się z minuty na minutę nudniejsza. Chodzimy od punktu A do B, zabijamy, idziemy dalej, podkładamy ładunek, detonujemy. Mogło być ciekawiej.


Nie dziwota, że GRAW 2 doczekał się kilku nowych opcji. Warto zauważyć chociażby to, iż możemy wydawać jeszcze jedną, trzecią z kolei komendę naszym podopiecznym. Mianowicie w praktyce nie możemy przejąć całkowitej kontroli nad którymkolwiek z kompanów, lecz nic nie stoi na przeszkodzie, by na moment poobserwować świat gry z perspektywy oczu naszych kolegów. Zawdzięczamy to temu, iż dowództwo wyposażyło każdego z członków oddziału Duchów w kamerę, która znajduje się na hełmie. Przyznaję, iż ten pomysł bardzo mi się spodobał i wielu sytuacjach pomógł zaliczyć aktualnie wykonywaną misję.

Nowością jest także możliwość zdecydowania, czy nasza drużyna będzie walczyć ofensywnie czy też raczej taktycznie, z zaskoczenia zabijając poszczególnych wrogów. Jeden i drugi sposób jest dobry, a to który wybierzemy, zależy wyłącznie od naszych upodobań. Ostatecznie nie każdemu musi się podobać ciągłe chowanie się za przeszkodami, wychylanie, headshoty, etc. Lepiej czasem wbiec wraz z kolegami na środek mapy i wystrzelać wszystko, co się rusza. Musimy się jednak liczyć z tym, iż wrogowie są bardzo dobrze wyposażeni, a także charakteryzują się nie lada umiejętnościami. Jeden strzał może sprawić, iż będziemy zmuszeni wczytać ostatnio zapisany stan gry.

Co tam w arsenale? Ano bardzo ciekawie, ale nie rewolucyjnie czy tez innowacyjnie. Korzystamy ze standardowego uzbrojenia. Wymienić należy pistolety takie jak G18, Mk45 czy też M9, karabiny M8, M14 i M16, a także wyrzutnię ZEUS. Oczywiście to nie wszystko, co przygotowali dla nas twórcy, ale nie mam zamiaru psuć zabawy i ograniczę się do wypisania tylko tych rodzajów broni, z których najczęściej będziemy korzystać.

Do naszego kraju gra trafiła za sprawą firmy Cenega. Co prawda z kilkumiesięcznym opóźnieniem (światowa premiera w lipcu, polska we wrześniu) w cenie 99,90 PLN i pełnej polskiej wersji językowej. Przetłumaczono więc zarówno napisy, jak i zadbano o dubbing. Nie mam praktycznie żadnych zastrzeżeń. Momentami wydawało mi się tylko, że niektóre głosy zostały niezbyt dobrze podłożone – nie pasują do charakteru postaci... Jednak mimo wszystko ogólnie lokalizację trzeba zaliczyć warszawskiemu dystrybutorowi na plus.


Świetnie prezentuje się oprawą wizualną drugiego GRAW-a. Mimo, iż zdecydowano się na skorzystanie z tego samemu silnika, co w „jedynce”, to i tak wszystko wygląda wzorowo. Na szczególną uwagę zasługuje momentami bijące wręcz w oczy słońce, fenomenalnie odwzorowanie terenów górzystych, różnorakich pojazdów, jakie stają na naszej drodze, poszczególnych rodzajów broni którymi unicestwiamy przeciwników, animacje naszych kompanów, zachowanie oponentów, sposób w jaki odchodzą na tamten świat i wiele, wiele innych. Tego wszystkiego jest tak naprawdę sporo, a ja wspomniałem tylko o elementach, które przykuły moją uwagę w pierwszej kolejności. By jednak móc wyświetlić tekstury w najwyższej rozdzielczości, potrzeba komputera wyposażonego w dwurdzeniowy procesor, około 1,5 GB RAMu i kartę graficzna korzystającą z obsługi Pixel Shader w wersji 3.0.

Tom Clancy’s Ghost Recon Advanced Warfighter 2 to kawał solidnej strzelaniny z elementami taktycznymi. Co prawda kampania dla jednego gracza nie wystarcza na zbyt długo, lecz zapewnia kilka godzin zabawy na bardzo wysokim poziomie. Odnajdą się w niej zarówno entuzjaści gatunku, jak i ci, którzy niekoniecznie mają zdolności do planowania kolejnych działań. Ja ze swej strony gorąco polecam!

Plusy:
+ świetna grafika
+ interesują tematyka
+ możliwość wyboru stylu rozgrywki (taktyczny lub ofensywny)

Minusy:
- krótki czas rozgrywki
- mało zróżnicowane lokacje
- zbyt duży realizm (przeciwnicy są łatwi do pokonania)

Ocena ogólna: 7.5/10
Tom Clancy's Ghost Recon: Advanced Warfighter 2
Wydawca polski: Cenega Poland
Wydawca oryginalny: Ubisoft
Data wydania polskiego: 21 września 2007
Data wydania oryginału: 6/2007
Oryginalna strona gry: http://www.ghostrecon.com/
Tryby gry: Single player, Multi player
Dostępna platforma: PC
Systemy operacyjne: Windows XP, Windows Vista
Uwaga: To jest stary temat
Ta dyskusja jest starsza niż 90 dni. Informacje w niej zawarte mogą już nie być aktualne